Ik ben geboren op 17-02-2011 en ik heb een heel fijn plekje gekregen bij mijn nieuwe baasjes. Ik ben een teefje. Ook heb ik er een broertje bij, Marley. Het gaat erg goed en mijn vrouwtje heeft deze site gemaakt om jullie op de hoogte te houden.

Mijn nieuwe baasjes hebben mij wat langer geheim  gehouden voor sommige mensen om rustig te kunnen trainen met mij. Ze hebben mij namelijk niet alleen genomen omdat ik zo'n knappe snoet heb, maar ik heb een hele zware, maar leuke taak gekregen. Ik ga er voor zorgen dat Marley (samen met mij) alleen thuis kan blijven. Marley, mijn grote broer, is goed opgevoed alleen heeft hij verlatingsangst. Omdat onze baasjes nu weten wat ze toendertijd fout hebben gedaan, ga ik Marley aanvullen met wat hij "mist". En zo kan hij mij aanvullen en kan ik weer van hem leren! We waren binnen een paar uur al dikke vriendjes! Via deze website kunnen jullie up to date blijven over mij en Marley.

Week 1 is nu voorbij en Pepper heeft het erg naar haar zin bij ons. Ze is gek op Marley en andersom precies hetzelfde. Pepper is zonder Marley buiten erg bang voor al het nieuwe. We zijn erg consequent en troosten haar niet als zij eventjes bang is of ergens van schrikt. Pas als haar staartje tussen haar pootjes vandaan komt geven we haar een aai.

 

Wij wonen 9 hoog en om thuis te komen maken wij gebruik van de lift. Pepper durfde de eerste dagen totaal niet zelf de lift in te lopen. Eenmaal Marley er bij gehaald en binnen no-time liep ze de lift in. Sindsdien durft ze ook zonder Marley met ons mee. Ook de gallerij vond zij erg eng. Maar samen met Marley durft zij alles aan, en ook na een paar dagen loopt ze netjes naast ons mee naar huis. Mooi om te zien.

 

Het gaat goed!

Jeetje, wat gaat het goed met Pepper!

 

Ze is nu bijna 9 weekjes en we hebben haar nu bijna een week. Vanaf dag 1 klikte het waanzinnig met Marley en ik kan nu al zeggen na een aantal dagen dat het erg goed gaat met die 2. Ze zijn echt aan elkaar gewaagd. Vanaf afgelopen dinsdag hebben wij elke dag 3 uurtjes getrainend om alleen thuis te blijven. Pepper slaapt gewoon, want zij heeft haar rust nodig. Marley begint normaliter binnen no-time te piepen. De 1e dag binnen 15 minuten (wij kunnen ze volgen op de webcam als we wegzijn) maar nadat Pepper even opkeek en kwam snuffelen bij Marley ging hij maar lekker liggen. Alle andere dagen is hij heerlijk rustig geweest.

 

Pepper haar laatste ronde is tussen half 12 en half 1 's nachts. Marley zijn laatste ronde is rond half 10 's avonds en hij gaat rond half 11 zijn bench in om te gaan slapen. De eerste avond dat ik Pepper uit haar benchje haalde om te gaan plassen buiten was Marley erg jaloers. Hij wilde immers mee! Ookal was ik binnen 15 min terug, volgens Erwin heeft hij zitten piepen. Erwin heeft hem gecorrigeerd (en laten weten dat hij gewoon thuis was) en dat leek hij te begrijpen, want vanaf dag 2 heeft Erwin hem 's avonds/'s nachts niet meer gehoord. Hij weet dat we weer terugkomen gelukkig.

 

Pepper doet het fantastisch buiten. Ze plast gemiddeld 2x en doet steeds vaker een poepje buiten. We zien ook steeds beter wanneer zij moet (we houden nog steeds om de 3 uur aan) en toen wij haar gisteren in de bench had en ineens begon te piepen, begrepen wij dat ze iets moest doen. En jawel, ze moest ineens poepen. Ze geeft het dus aan! Heel fijn, want Marley doet dat ook. Die gaat ons aanstaren en dan weten wij voldoende.

 

Pepper eet goed. Ze eet zowel puppy brokjes als natvoer, het laatste wat meer. Marley vind het ook niet erg, want die krijgt de left-overs als mevrouw vol zit. Pepper is gelukkig (nog) geen hondje die alles wegschrokt, Marley wel. Marley heeft toen hij puppy was net teveel lekkers (stukjes ham etc) gehad waardoor hij nu bang is dat als hij het niet snel op eet, het misschien wel wegloopt. Hij heeft absoluut niet veel gehad, van ons kreeg hij soms een stukje komkommer, en waren we bij iemand op visite kreeg hij een klein plakje ham. Maar helaas, Marley is nu een bedelaar. Niet dat hij het eten van je bord af zou eten als hij de kans krijgt, maar hij blijft staren. Zolang wij eten, is hij niet rustig. Het is soms erg lastig om tegen mensen te moeten zeggen dat Marley niks (meer) mag. Mensen doen het toch stiekem, maar wij zitten met de consequenties. Veel mensen die geen hond hebben begrijpen niet dat je een puppy kan zien als een baby. Een baby geef je toch ook geen plakken ham? Gisteren nog een discussie met mijn stiefvader. Marley kreeg daar altijd wat lekkers. Ik heb hem een tijd terug al gevraagd dit niet meer te doen, maar ik wist dat het toch wel ging gebeuren. We hebben er toen ook voor gekozen om Marley daar niet zo vaak meer heen te brengen. Het is heel lief dat ze soms willen oppassen, maar zo leert Marley het natuurlijk nooit. Gisteren toen wij langskwamen met beide kleintjes zei hij direct bij binnenkomst: Marley, kom gaan we plakje worst halen. Ik ben er direct tegen in gegaan, maar ik hoorde hem (of het nu voor de grap was of niet) zachtjes tegen Marley zeggen: "Dan doen we het toch stiekem?". Ik was erg gepikeerd, omdat hij onze opvoeding maar niet wil snappen. Ik keek mijn moeder aan maar die zei er niets van. Na flink bij hem doorgedramd te hebben en hem verteld te hebben dat Marley ook blij ismet een hondenkoekje, ging hij gelukkig daar op over. Helaas nog teveel, maar daar heb ik het binnenkort wel over. Ik zou een hondje bij binnenkomst een klein koekje en bij vertrek één geven. Maar hij gaf Marley er een stuk of 5, en Pepper kreeg er 2. Ergens durfde ik niks meer te zeggen, want ik kreeg allemaal commentaar. Dat is soms heel erg lastig. Maar dat houd je ook als je een kindje krijgt, mensen weten het altijd beter en jouw opvoeding is nooit goed. Hopelijk kan iedereen zich er aan houden dat zowel Marley als Pepper gewoon niets mag. Want anders ga ik wel boos worden, ben er nu een beetje heel erg klaar mee. Nee is nee.

 

Pepper went erg snel, (aan andere hondjes wennen duurt iets langer) maar zodra wij bij iemand binnen komen moet ze zelf lopen. We beschermen haar niet, we troosten haar niet, als er iets is, dan helpt Marley haar wel hebben we gemerkt. Ze slaapt netjes in haar bench als wij op visite zijn en Marley gaat af en toe kijken of ze er nog is. Het slapen gaat fantastisch. We moeten haar wel af en toe weghalen om haar te laten slapen, anders gaat ze gewoon dehele dag door. Na haar laatste ronde rond 12 uur 's avonds gaat ook zij haar bench in, en we zetten de wekker steeds 5 minuten later. Ze is gisteren met Erwin voor het laatst om 00.45 geweest en om 06.30 ging de wekker. Wat houdt ze het lang vol! We horen geen gepiep, ze slaapt gewoon lekker door.

 

Ze doet het dus echt supergoed. Ze krijgt een ritme (wij ook) en dat is erg fijn. Het is slapen, naar buiten, eten, even een half uurtje zichzelf vermaken, 10 minuutjes spelen met Marley en weer slapen. Ik denk dat Pepper een fijne thuis gevonden heeft. :)

Toen ik vroeger een jaar of 5 was kregen mijn broer en ik een hondje van mijn moeder. Een maltezer, genaamd Dinky. Toen Dinky kwam te overlijden op 13 jarige leeftijd heb ik het altijd geweten: "later wil ik ook graag een maltezer."

Eind 2009 hebben Erwin en ik alle voor en nadelen op papier gezet, regels gemaakt en besloten voor een maltezer pup te gaan. Mijn 1e eigen hondje! Wat was ik trots.

 

Nu, 1,5 jaar later hebben wij voor Pepper gekozen. En dat voelt ergens heel vreemd. Ik ben een baasje van maar liefst 2 hondjes! Wij hebben Pepper genomen zodat zij Marley kan laten zien dat alleen thuis blijven helemaal niet erg is. We zijn nu 4 dagen aan het trainen en we zien nu al verschil. Marley is veel rustiger.

Maar ook Pepper leert van Marley. We hebben gemerkt dat ze buiten een beetje angstig is voor andere hondjes. Niet zo gek natuurlijk, ze is nog zo klein.

Marley daarintegen is al gesocialised en speelt en rent lekker op het konijnenveld met alle hondjes. Gisteravond kwamen wij Gucci (een yorkje) en haar baasje tegen en Pepper durfde niet helemaal. Ze blafte, en als Gucci op haar af rende piepte ze en rende ze een stukje weg. Wij laten haar, want als wij haar oppakken op roepen dan 'troosten' wij haar en dan belonen we haar voor haar onzekere gedrag.

Omdat Marley er bij was had Pepper na 10 minuutjes zoiets van: "ik ga lekker mee doen!" en rende met haar staartje wat meer de lucht in naar Marley en Gucci. Weer wat minuutjes later zat ze al achter Gucci aan. Alleen als Gucci op haar af kwam, kwam Pepper weer even schuilen. Ze gaat in iedergeval de goede kant op en Marley speelt daar in een belangrijke rol.

 

Nu ik een baasje ben van 2 hondjes is het mij opgevallen dat ze op bepaalde momenten alles synchroon doen. Andere baasjes met 2 of meer honden zal dit ook wel zijn opgevallen, maar ik vind het zo grappig (dat ik er zelfs een weblog over schrijf). Gisteren begonnen ze allebei met hun touw te spelen, enige tijd later allebei water drinken in hun bakjes. Ze plassen buiten tegelijk en net thuis begonnen ze beide tegelijk te eten. Ik vind het fantastisch. xD

 

Ik hoor het bijna iedereen zeggen met een puppy. "Puppy's rennen niet hard, die haal je zo in."

Nou, dan hebben jullie Pepper nog niet meegemaakt. Ik wist al dat ze flink de vaart er in kon zetten, want zodra zij Erwin of Marley ziet dan gaan haar oren naar achter, haar kont in de lucht en WHOP daar gaat ze! We kunnen haar soms amper bijbenen.

 

 

Wij hebben naast ons huis een losloop plaats. Daar hoeven we geen poepjes op te ruimen, dus uiteraard nemen wij onze kleine druimesjes daar mee naar toe. Er is 's avonds geen licht, wel genoeg licht van de huizen af om iets te kunnen zien op het veldje. Omdat er zo ontiegelijk veel konijnen zitten noemen Erwin en ik het ook altijd het konijnenveld.

Pepper heeft van 21.15 tot 23.45 liggen slapen op een kleedje en ik hoorde dat ze wakker werd op het moment dat ik haar eigenlijk wakker wilde maken. Helaas was ze me voor, en deed ze een plasje binnen. Omdat ze moet wennen aan een ritme zijn we uiteraard gewoon naar buiten gegaan maar mevrouw had geen zin om nog iets te doen en wilde liever gewoon snuffen. We lopen een stukje verder (ik had haar riem even afgedaan in de hoop dat ze toch iets zou doen) en ineens ziet ze een konijn. Het konijn ziet ons en gaat er met een speer vandoor. Maar niet alleen stamper rent er vandoor, Pepper zet de volle vaart er in!

 

Van binnen moest ik erg lachen omdat ze zo graag met konijntjes en eendjes wil spelen, maar ik schrok wel even. Het was donker, en als ze zo'n vaart in zet en de bosjes inrent dan vind je haar echt niet meer terug. Ze heeft een beetje dezelfde kleuren als de konijnen hier alleen geen wit kontje waaraan ik haar kan herkennen in het donker. Morgen gewoon weer aan de lijn hihi!

 

Nu ga ik lekker naar bed, om 05.30uur gaat de wekker van Erwin weer en gaan we met de kleintjes weer naar buiten. Een nieuwe dag! Wel een hele mooie voor deze tijd van het jaar ^^

 

Pepper is nu sinds afgelopen zondag bij ons thuis. Ze doet het waanzinnig. Vanaf dag 1 poept en plast zij al buiten. Af en toe binnen, maar daar gaan we uiteraard aan werken. Pepper is 8 weekjes jong en doet haar behoefte gewoon al buiten, wat zijn we trots!

We merken aan Pepper dat zij om de 3 uur moet plassen en/of poepen. Onze dag begint om half 6. Dan gaat Erwin zijn wekker en gaan we Marley en Pepper samen uitlaten. Erwin loopt met Marley een grote ronde en ik ben 10 minuutjes buiten met Pepper. Het gras is afgelopen dagen nat geweest en dat is best koud, dus snel weer naar binnen.

Om half 7 gaat Erwin de deur uit, naar zijn werk. In de tussentijd krijgt Pepper haar 1e maaltijd. Daarna gaat ze net als Marley in haar bench om lekker te slapen. Dit is gelijk de 1e oefening voor Marley, want hij denkt dat we samen weggaan. Hij kan ongeveer 4 uurtjes alleen blijven nu, maar dat moet langer kunnen als we ineens weg moeten.

 

Omdat Marley verlatingsangst heeft doet hij af en toe (vroeger veel meer) piepen of blaffen. Wij kunnen hem op afstand, vanwege een webcam die op hem gericht staat, in de gaten houden en hem eventueel corrigeren. Erwin kan dit via zijn mobiel, ik via de laptop in de andere kamer. Omdat Pepper nu in haar bench naast hem staat, wilden wij zien hoe zij zou reageren als hij ineens een paniekaanval krijgt. En inderdaad, binnen 20 minuten zachtjes piepen. Daar corrigeren we hem niet voor, als hij een goede dag heeft piept hij heel even en dan houdt het op. Heeft hij een slechte dag, net als vandaag dan gaat het vaak over in blaffen.

Toen hij begon te piepen keek Pepper even op en begreep het niet helemaal. Toen Marley ging blaffen stond ze op, deed haar neusje door zijn bench en ze roken even aan elkaar. Hopelijk zal Marley in de toekomst haar aanwezigheid net zo fijn vinden als hij dat van ons vindt. Dat zal hem een stuk makkelijker de dag doorbrengen. Ik heb Marley gecorrigeerd en hij werd netjes stil. Wel het 1e uur rondkijken in de woonkamer, maar al snel ging hij lekker slapen.

 

Omdat Pepper om de 3 uur naar buiten moet om leren zindelijk te worden, was het om 9 uur tijd om zowel Pepper als Marley te wekken. Marley is beloond voor 2,5 uur "alleen" blijven en ik ben met de kleintjes gaan wandelen. Omdat het toen al 20 graden was heb ik lekker een kleedje, speeltjes, eten en water meegenomen. Beide een plasje gedaan. Ik ben lekker in het zonnetje gaan zitten op het kleedje en heb toen een pin in het gras geschroefd waar Marley zijn riem aan vast kan. Zo hoef ik hem niet vast te houden. Marley is namelijk een spring in het veld en zodra hij een andere hond ziet is hij weg. Hij wil alleen maar spelen en hoort ons niet meer, ziet alleen het hondje. We zijn daar nog steeds mee aan het trainen, d.m.v. een Gentle Leader maar dat heeft wat tijd nodig. Marley is erg koppig. Maar door de pin en de riem die er aan vast zit kan hij niet weg. En kan Pepper lekker met hem spelen. Ze vonden het fantastisch! Marley is zo lief voor haar en Pepper is erg gewaagd aan Marley. Als Marley bv net te snel gaat voor haar of hij doet haar pijn en ze piept even, dan stopt hij en wacht tot zij er weer klaar voor is. Het is zo mooi en lief om te zien, soms zó lachwekkend! Waanzinnig!

 

 

Marley krijgt een uurtje na thuiskomt zijn eten. Hij krijgt niet elke dag natvoer, omdat wij hem graag wat slanker willen houden dan de gemiddelde maltezer. Ze zijn beide snel in slaap gevallen. Zo moe waren ze van het spelen in het warme zonnetje. Ik heb ze beide even laten bijslapen en heb ze rond half 3 (!) weer wakker gemaakt. Weer naar buiten en allebei een geplast en gepoept. Pepper mag dan klein zijn, haar drolletjes zijn geen drolletjes meer, maar echte drollen! Gossie, wat kan er uit zo'n klein beestje komen zeg!

 

Eenmaal thuis weer een maaltijd voor Pepper, Marley kreeg lekker een gevulde kong met leverworst. Ze hebben nog even samen gespeeld en toen was het weer bedtijd voor Pepper. Marley heeft zich wel vermaakt, maar is vaak bij haar gaan kijken of ze er nog was. Heel aandoenlijk. Erwin komt thuis rond 4 uur. Wij eten rond 5 en gaan rond 6 uur weer naar buiten.

Pepper vind de eendjes buiten erg leuk en rent graag achter ze aan. Op dit moment zijn er baby eendjes, en ze is bijna net zo groot. Ze kan er zo tussen gaan liggen.

 

Om 9 uur is de laatste wandeling voor Marley. Erwin maakt dan weer een lange ronde met hem en rent een stukje met hem zodat hij lekker moe wordt. Nu is dat niet heel erg meer nodig, daar hebben we de speelkwartiertjes met Pepper voor ;-)

Pepper doet vaak 2 plasjes buiten, snuffelt lekker rond, zoekt de eendjes en na 15 minuten gaan wij weer naar binnen.

 

Marley gaat in zijn bench en Pepper kan vrij rond scharrelen. Wij hebben in de keuken een ruimte voor haar gemaakt waar ze geen kwaad kan. Er staat een mandje, brokjes en water, speeltjes en een kleedje bij het raam. Vaak gaat ze even spelen of op haar botje kauwen.

Tussen 12 en 1 uur in de nacht ga ik voor de laatste keer met haar naar buiten. Altijd even plassen en soms een poepje. Dan gaat ook Pepper in haar bench (uiteraard naast Marley) en ga ik lekker naar bed toe.

 

Om half 6 begint de dag weer opnieuw. Ik moet eerlijk bekennen dat als Erwin de deur uit gaat ik nog even terug kruip in bed als we het alleen thuis blijven oefenen met Marley. Zo kan ik nog even bijslapen tot de klok weer 9 uur slaat.

 

Ik ben benieuwd hoe de dag indeling is over een paar weken. Of ze dan bijvoorbeeld na 4 of 5 uur pas hoeft i.p.v. 3 uurtjes. Hopelijk groeit ze niet zo snel, we vinden haar zo leuk zo klein ;-)

 

 

 

Dit zijn de mama (links) en papa (rechts) van Pepper. Pepper lijkt qua uiterlijk erg op papa, ze hebben dezelfde donkere snoet. Pepper heeft een donkere streep op haar rug wat papa niet heeft. Wel hebben ze allebei een donkere staart. Pepper haar karakter lijkt meer op haar mama. Ook opa en oma zijn chihuahua's, maar daar hebben we helaas geen foto's van.

 

 

Van Marley zijn ouder is helaas niet veel bekend. We hebben hem namelijk van een boerderij gehaald waar hij zwaar verwaarloosd werd. Zijn papa en mama zijn wel Maltezers, maar opa of oma was een poedel. Marley heeft van beide rassen wel iets weg. Zo heeft hij net als een poedel krullen, is hij erg atletisch, sportief en leert zichzelf snel trucjes aan. Toch is hij ook een maltezer, hij bouw is wat breder dan een poedel en hij staat lager op zn pootjes dan een echte poedel. Maar ook weer niet zo laag als een maltezer. Hij is een echt schoothondje en erg aanhankelijk. Dit komt waarschijnlijk door zijn verwaarlozing.

Toen we Marley ophaalden zag hij er zo uit (links) en na zijn 1e bezoek aan de trimsalon herkenden we hem bijna niet meer terug (rechts).